شنبه پانزدهم بهمن 1390

وضعیت خوابگاه های دانشجویی در ساعات مختلف شبانه روز

ساعت ۳ نصف شب کل خوابگاه منهای سرپرست

 پنجشنبه بیست و یکم بهمن 1389
میتوان با هیچ ساخت

         میتوان با یک گلیم کهنه هم

                      روز را شب کرد و شب را روز کرد

میتوان با هیچ ساخت

         میتوان صد بار هم

                  مهربانی را ، خدا را ، عشق را تفسیر کرد

با لبی خندان تر از یک شاخه گل

                    میتوان بیرنگ بود

         همچو آب چشمه ای پاک و زلال

میتوان در فکر باغ و دشت بود

        عاشقی گلگشت بود

         میتوان این جمله را در دفتر فردا نوشت

                                    خوبی از هر چیز دیگر بهتر است

 سه شنبه بیست و سوم شهریور 1389
کاش هنوزم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم
بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم

اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش

را از نگاهش می توان خواند

کاش برای حرف زدن

نیازی به صحبت کردن نداشتیم
کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود
کاش قلبها در چهره بود
اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم
دنیا را ببین...

بچه بودیم از آسمان باران می آمد

بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!
بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن

بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه بچه بودیم

 جمعه چهارم تیر 1389
حاصل عشق مترسک به کلاغ مرگ یه مزرعه است

در میان مزرعه های طلایی گندم

مترسکی با لبهای خندان ایستاده است

لباسش نه وصله دار است و نه مغزش پوشالی

مترسک خائن با کلاغ ها طرح دوستی ریخته بود

خوشه های طلایی گندم د راتش دو رویی نگهبان خویش می سوزند

فصل دوری گندم و حاصلش نانی که به سفره ی من و تو می اید

تکه نانی خشک در دست کودکی نا پرواست

کودک درد گندم ها را می فهمد

مترسک را به دار می اویزد

صدای نحس کلاغها به گوش می رسد

کلاغ ها به سوی مزرعه دیگر می روند و بر سادگی مترسک قاه قاه می خندند

اینگ خوشه های گندم با پرچم سفیدی که نماد صلح است

طلایی تر به چشم می ایند

فصل دروی گندم ها و تکه نانی که بوی ازادی می دهند

 جمعه چهارم تیر 1389
زندگی ریاضیات است خوبی ها را جمع کن دعواها رو کم کن ، شادی ها را ضرب کن، دردها را تقسیم کنید، نفرت ها را زیر رادیکال ببرید، عشق را به توان برسانبد.

چقدر عجیبه که تا مریض نشی کسی برات گل نیاره تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنهتا فریاد نکشی کسی به طرفت بر نمی گرده تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمی یاد و تا وقتی نمیری کسی تو رو نمی بخشه

بچه ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ می زنند....، و گنجشکها جدی جدی می میرند، ادمها شوخی شوخب زخم می زنند....، و قلبها جدی جدی می شکنن، ادمها شوخی شوخی لبخند می زنند....، و دلها جدی جدی عاشق می شوند                         

 سه شنبه یکم تیر 1389

نمـــــی خوام تنــــها بمونــــــم

مـــــث شعــــله ای بســــــوزم

وقتــــی گفتی هــــمزبونـــــــی

يــــــه رفيــــــق مـــهربونـــــــی

فهميدم بــی تو مــــی مــــــيرم

درد عـــــاشقی مــــی گيــــــرم

آخــــــه بودنــــــــت هميشــــــه

باعــــث دلگرمـــــــی میشــــــه

پس بــزار پيشـــــــت بمونـــــــم

اشـــك چشـــــــماتو ببوســــــم

دو هـزار بــار گريـــــــه كــــــردم

كـــــه بمـــــــونی تــو كنـــــــارم

حـــالا كــــــه اســــير عشقـــــم

تـــــو وجودم غــــــرق مهـــــــرم

دوســـــت دارم با من بمونـــــــی

هـــــــمه شـــــعرامو بخونـــــــی

آره اين دلــــــــــــــــــــم گرفتــــه

يــــــكی اين قــــــلبو شكستــــه

اگــــــــــه اين زخمـــو نبيـــــــنی

اگـــــــــــه مرهـــــــــــمی نزاری

شـــــــب يـــــــلدايی نـــــــداری

يــــــه هـــــوای ســــــردی داری

می دونم باهـــــام می مونــــــی

راز ايـــــن دلـــــــو می دونــــــی

مــــی دونم هســـــتی كنـــــارم

پيــــــش قلــــب بــــی قــــــرارم

دســــتتو بــــــــــزار تـــو دســـتم

با تــــــو من ســــــــتاره هســـتم

ديــــــــگه تنــــهايـــــــی تمــــومه

تـــــــا هميشه عشق می مــــونه

 سه شنبه یکم تیر 1389

هميشه براي ديدنت لحظه شماري مي کردم
 ولي حالا که لحظه ها نمي خواهند شمرده شوند من چه کنم
من هميشه منتظر روزي هستم که دست تو در دست من باشد
ولي حالا که خدانمي خواهد نمي دانم چه کنم
بذار قسمت يا بخت  يا هر چي که اسمشو بذاري 
هر چه مي خواهد بر سر ما بياورد
دوست داشتم سرنوشت من به غير از اين بود
من از جدايي و تنهايي در هراسم
آخه بي تو من ديوونه مي شوم...
باور نداري

فکرشوکن يه شب باهم يه گوشه اي تنها باشيم
 با چارتا ديوار و يه سقف جدا ازاين دنيا باشيم
من باشم وتوباشي و يه جفت دلهاي بي قرار
 فرصت خوب انتقام ازلحظه هاي انتظار
 فکرشوکن عروسکم به اون شب پرالتهاب
چشماتوروي هم بذار امشب به ياد من بخواب
 فکرشوکن دستاي من روقلب توجون بگيره
دل,دل بي قرارتو توسينه آروم بگيره
 نه ساعتي باشه که شب سربره وتموم بشه
 نه هيچ کسي سربرسه ثانيه اي حروم بشه
                  هرگزنديدم به گلي لبخند زيباي تو را 
                                        هرگز نمي گيرد کسي در قلب من جاي تو را

 سه شنبه یکم تیر 1389